Kobieta

Czy to prawda, że kocha się tylko raz?

To pytanie jest również wieloznaczne i bałamutne. Odpo­wiedź zależy od tego, jak rozumie się słowo „kocha". Jeśli słowem miłość określimy każde, choćby najbardziej przelotne zainteresowanie osobą płci odmiennej albo każda więź uczuciową między ludźmi, niezależnie od stopnia jej kompletności i trwałości, wtedy obserwacja potoczna wskaże nam, że ludzie kochają się bardzo wiele razy w ży­ciu. W odpowiedzi na poprzednie pytanie wspomniałem o etapach uczuciowego rozwoju człowieka, w których zja­wiają się różne odmiany miłości i zainteresowań erotycz­nych drugim człowiekiem. Życie uczuciowe jest pewnym ciągiem różnych doświadczeń erotycznych, emocjonalnych, które człowiek za każdym razem jest skłonny nazywać „miłością". Charakterystyczne jest tutaj, że po każdym wygaśnięciu takiej „sympatii" czy zainteresowania drugą osobą (a w Waszym wieku zazwyczaj wygasają one po kilku miesiącach, albo nawet tygodniach) młoda osóbka' mówi sobie: Nie, to jeszcze nie było to, to nie była ta prawdziwa miłość, omyliłam się. Toteż potrzebna jest ostrożność i rozwaga w tych sprawach, aby z powodu „nieprawdziwej" miłości nie zaciągać prawdziwych dłu­gów moralnych i zobowiązań, aby z powodu przemijające­go zainteresowania nie wplątać w trwałe kłopoty i po­wikłania siebie, a czasem i drugą osobę — równie nie­dojrzałą i Bogu ducha winną. Jeśli poeci i autorzy powieści zapewniają nas dość upor­czywie, że kocha się tylko raz, chcą prawdopodobnie powiedzieć, że prawdziwa, głęboka i silna miłość nie zda­rza się często, podobnie jak należą do rzadkości i trudne są do odkrycia cenne kruszce. Udaje się to ludziom zazwy­czaj tylko raz w życiu. Wobec tego wskazana jest tutaj ostrożność i cierpliwość, żeby nie brać plew za ziarno, świecidełek za złoto. Musisz bowiem wiedzieć, że jest wie­lu chłopców i mężczyzn, którzy mogą Ci się podobać, bu­dzić Twoje zainteresowanie, zachęcać do flirtu, natomiast znacznie mniej jest takich (niektórzy mówią, że „tylko je­den, jedyny"), którzy mogą w Tobie rozbudzić prawdziwe, wielkie i głębokie uczucie, z którymi potrafisz przeżyć swoją prawdziwą miłość. Trafić na tego jedynego nie jest rzeczą prostą, potrzeba na to zawsze trochę czasu. Złe ulokowana miłość, pokochanie osobnika małej wartości moralnej, alkoholika czy chuligana, stwarza zawsze po­ważny dramat w życiu młodej dziewczyny już na początku jej uczuciowego rozwoju i staje się nieraz przyczyną dłu­goletnich jego zahamowań. W życiu tych kobiet, które oparły swe małżeństwo na pozorach miłości, rozgrywają się prawdziwe dramaty. Gdy wyjdą za mąż i mają dzieci, spotykają na swojej drodze właśnie tego jedynego, którego nie szukały i na którego nie czekały. Na pewno znacie takie sytuacje z filmów i z książek, nie brak ich, niestety, i w życiu. Prawdopo­dobnie zapytacie, jak poznać, że to jest właśnie ta prawdzi­wa miłość? Odpowiedź jest prosta: jeśli chodzi konkretnie o Was, o Waszą .miłość w wieku lat 13 czy 15, to można powiedzieć prawie ze stuprocentową dokładnością, że nie przeżywacie jeszcze tych najważniejszych i największych uczuć w Waszym życiu. Jeśli zaś chodzi o kobiety w wieku dojrzałym, to na ogół te, które się naprawdę kochają, nie mają wątpliwości co do swojej miłości. Natomiast te, które meczą się pytaniem: ,,czy to jest właśnie ten, na którego czekam i którego szukam?", najczęściej przez samą tę wątpliwość stwierdzają, że to jeszcze nie „ten", że się mylą. Wy macie nad nimi tę przewagę z tytułu wieku, że nie tylko możecie, ale powinnyście czekać na „wyrok" życia 0 wartości i trwałości swoich uczuć. Podczas gdy one za­dają sobie dręczące pytania, jak długo jeszcze mają cze­kać, skoro lata płyną, a one wciąż nie mogą znaleźć tej osoby, z którą chciałyby podzielić życie. Wy macie bo­wiem jeszcze przed sobą dużo możliwych pociągów na drodze życia, im zaś już nieraz uciekają ostatnie po­ciągi. Tak więc w Waszym wieku nie warto łamać sobie głowy nad dość teoretycznym problemem, czy się „kocha tylko raz w życiu", czy więcej. Uzbrójcie się raczej w cierpli­wość i nie chciejcie niczego w tej dziedzinie sztucznie przyśpieszać. Macie jeszcze całe życie przed sobą. Jeśli bę­dziecie stale utrzymywały szerokie kontakty z rówieśni­kami i rówieśniczkami, jeśli będziecie się w ich gronie bawić, uczyć, pracować społecznie, wtedy ani się spostrze­żecie, jak pierwsza miłość zapuka do Waszych drzwi, po­tem druga i dalsze. Wreszcie po iluś latach zapuka do nich 1 ta prawdziwa, najprawdziwsza, która rozstrzygnie wszy­stkie Wasze dzisiejsze teoretyczne wątpliwości i wahania.

Cytat Dnia!

“Ponieważ piszę dla dziewcząt zarówno ze wsi, jak i z miast, dla tych, które już dużo wiedzą na ten temat (choćby z lektury), jak i dla tych, które o tym nie wiedzą nic lub prawie nic, nie uniknę tego, iż część informacji wyda się wielu z Was nazbyt elementarna i oczywista. Znajdą się jednak na pewno i takie wiadomości, o których nie słyszałyście. Przywiązuję do tej książeczki wielką wagę. Nie ma bo- wiem przesady w stwierdzeniu, że decydujący wpływ na styl miłości i kształt życia płciowego wywierają kobiety, a nie mężczyźni. A jest tak dla tej prostej przyczyny, że miłość, życie płciowe i stanowiące jego ukoronowanie ma­cierzyństwo stanowią właśnie powołanie kobiety. Kobiety też o wiele głębiej niż mężczyźni przeżywają każde niepo­wodzenie i klęskę w tej dziedzinie. Dlatego powinny już na początku drogi życiowej być świadome swoich w tej dziedzinie możliwości, swoich obowiązków i uprawnień.”