Kobieta

Czy wolno chodzić z chłopcem, mimo zakazów rodziców?

Do osiemnastego roku życia podlegacie władzy rodziciel­skiej i jesteście obowiązane wobec nich do posłuszeństwa. Tak wygląda sprawa formalno-prawna. W życiu zdarza się jednak czasem, że rodzice nie mają racji i nie zawsze ich zakazy i nakazy są słuszne. Wtedy z tym posłuszeństwem bywa różnie, ale konsekwencje łamania go spadną na Cie­bie. Wszystko zależy naturalnie od tego, dlaczego rodzice zabraniają Ci przyjaźnić się z danym chłopcem. Jeśli dla­tego, że jest chuliganem, pije wódkę i włóczy się w podej­rzanym towarzystwie, to oczywiście ich sprzeciw jest racjonalny, powinnaś ich usłuchać, bo działają w słusznej trosce o Twoje dobro. Czasami jednak rodzice kierują się przestarzałymi prze­sądami i-uprzedzeniami, zabraniają z kimś się przyjaźnić bo to „autochton" albo „zabużanin", „niekatolik", „nie­wierzący" albo syn ubogiego gospodarza na wsi, byłego fornala dworskiego itd., czyli ich zdaniem — ktoś nie tylko •jinny", ale i „gorszy", nie zasługujący na zaufanie, po­dejrzany moralnie. W rodzinach inteligenckich zdarzają się jeszcze matki mające taki stosunek do synów robotni­czych lub chłopskich. Otóż takie zakazy nie mają żadnego sensu, ani bowiem pochodzenie społeczne, ani narodowość czy wyznanie (np. żydowskie) nie przesądzają o czyjejś wartości moralnej. Jeśli uczucie wiążące dwoje ludzi jest silne i trwałe, H . dy żadne zakazy nie pomogą, będą się spotykali, choć ich przyjaźń czy miłość będzie wtedy omroczona licznymi przykrościami i awanturami ze strony zacofanych rodzi­ców. Trzeba w każdym takim wypadku spróbować zapoz­nać rodziców ze swoim chłopcem, przekonać ich naocznie, że ich zastrzeżenia nie mają podstaw. A jeśli się to nie uda? Ha, wtedy już serce i rozsądek podyktuje Ci słuszną (bo nieuchronną) drogę działania. Trzeba sobie rozsądnie i szczerze odpowiedzieć na pytanie, czy to, co łączy Cię z danym chłopcem jest warte tych przykrości, jakie w ta-. kiej sytuacji nieuchronnie na Was spadną, i wziąć na sie­bie wszelką odpowiedzialność za powziętą taką a nie inną decyzję.

Cytat Dnia!

“Ponieważ piszę dla dziewcząt zarówno ze wsi, jak i z miast, dla tych, które już dużo wiedzą na ten temat (choćby z lektury), jak i dla tych, które o tym nie wiedzą nic lub prawie nic, nie uniknę tego, iż część informacji wyda się wielu z Was nazbyt elementarna i oczywista. Znajdą się jednak na pewno i takie wiadomości, o których nie słyszałyście. Przywiązuję do tej książeczki wielką wagę. Nie ma bo- wiem przesady w stwierdzeniu, że decydujący wpływ na styl miłości i kształt życia płciowego wywierają kobiety, a nie mężczyźni. A jest tak dla tej prostej przyczyny, że miłość, życie płciowe i stanowiące jego ukoronowanie ma­cierzyństwo stanowią właśnie powołanie kobiety. Kobiety też o wiele głębiej niż mężczyźni przeżywają każde niepo­wodzenie i klęskę w tej dziedzinie. Dlatego powinny już na początku drogi życiowej być świadome swoich w tej dziedzinie możliwości, swoich obowiązków i uprawnień.”