Kobieta

Czy w naszym wieku (np. 15 lat) można przeżyć już dojrzałą i prawdziwą miłość, czy też są to zawsze namiastki?

Nie wydaje się, żeby słowo ..namiastki" było tutaj dobrze użyte. Oznacza ono, że coś jest nieprawdziwe, zastępcze, a tymczasem Wasze pierwsze sympatie, flirty i miłości są prawdziwe, tylko że przemijające i nietrwałe (porów­naj odpowiedź na pytanie 2). Nie wiem. czy słyszałyście o tym, że młode drzewka przez pierwsze lata życia kwitną, ale nie owocują, zrzucając kwiecie, zanim powstanie zalą­żek owocu. Coś podobnego jest z pierwszymi młodzień­czymi miłościami. Czy nie zdarza się głęboka i prawdziwa miłość także w Waszym wieku? Zdarza się, ale trzeba też z góry po­wiedzieć, że jest to wielka komplikacja w życiu dziewczy­ny i raczej klęska niż szczęście. W dzisiejszych czasach całe życie zależy od należytego wyzyskania życia przed 18. rokiem, jeśli się nie studiuje, a przed 23., jeśli się stu­diuje, i wtedy wielka, poważna miłość staje się nieraz przeszkodą dja ważnych celów życiowych (jak zdobycie zawodu, wykształcenia, pozycji społecznej itp.). Jeśli zwią­zek taki nie zakończy się małżeństwem, wtedy już na wstępie życia następuje dramatyczne, ciężkie przeżycie, bo każdy koniec wielkiej, i prawdziwej miłości jest dra­matem w życiu kobiety. Jeśli zaś skończy się małżeń­stwem w wieku lat 16 (minimalnym- prawnie dozwolo­nym), to na barki młodziutkiej dziewczyny, zanim za­kosztowała życia, zanim użyła naprawdę młodości, walą się obowiązki związane z małżeństwem, prowadzeniem domu, pielęgnowaniem niemowląt, wychowywaniem dzie­ci. Inne koleżanki jeszcze się bawią, uprawiają sporty, wyżywają się w klubach i organizacjach, uczą się, studiu­ją, a ona biedaczka, sprząta i gotuje, wozi dziecko na spa­cery, trapi się wiązaniem końca z końcem w budżecie do­mowym itd. itd. Nie raz i nie dwa, patrząc z zazdrością na rówieśniczki, westchnie żałośnie: „I co ja właściwie mia­łam z życia?". Rzecz więc nie polega na tym, że mając lat 15, nie można przeżyć prawdziwej i dojrzałej miłości, lecz na tym, że tego robić raczej nie warto. Oczywiście, kiedy taka miłość zjawi się bez żadnych starań ani zabiegów dziewczyny, nie ma na to rady, gdyż ma ona charakter klęski żywiołowej. Chodzi jednak o to, żeby jej nie prowokować, nie stwarzać okazji do niej włas­nymi staraniami i zabiegami. Dlatego właśnie namawiam Was w tej książce do cierpliwości i powściągliwości w tym zakresie, bo wiem, jak wielkie spustoszenia potrafi poczy­nić w życiu nastolatki miłość pełna i nad wiek dojrzała.

Cytat Dnia!

“Ponieważ piszę dla dziewcząt zarówno ze wsi, jak i z miast, dla tych, które już dużo wiedzą na ten temat (choćby z lektury), jak i dla tych, które o tym nie wiedzą nic lub prawie nic, nie uniknę tego, iż część informacji wyda się wielu z Was nazbyt elementarna i oczywista. Znajdą się jednak na pewno i takie wiadomości, o których nie słyszałyście. Przywiązuję do tej książeczki wielką wagę. Nie ma bo- wiem przesady w stwierdzeniu, że decydujący wpływ na styl miłości i kształt życia płciowego wywierają kobiety, a nie mężczyźni. A jest tak dla tej prostej przyczyny, że miłość, życie płciowe i stanowiące jego ukoronowanie ma­cierzyństwo stanowią właśnie powołanie kobiety. Kobiety też o wiele głębiej niż mężczyźni przeżywają każde niepo­wodzenie i klęskę w tej dziedzinie. Dlatego powinny już na początku drogi życiowej być świadome swoich w tej dziedzinie możliwości, swoich obowiązków i uprawnień.”